Αφίσες Pink Floyd

Λίγα συγκροτήματα μετέτρεψαν το εξώφυλλο ενός δίσκου σε έργο γκαλερί όπως οι Pink Floyd. Από το 1971 και μετά, το συγκρότημα συνεργάστηκε στενά με τον Storm Thorgerson και το στούντιο σχεδιασμού Hipgnosis του Λονδίνου, που αντιμετώπιζαν κάθε εξώφυλλο σαν μια υπερρεαλιστική φωτογραφία και όχι σαν πορτρέτο συγκροτήματος. Καμία λογότυπο, σπάνια κάποιο πρόσωπο, συχνά καθόλου κείμενο. Αυτή ακριβώς η λιτότητα είναι ο λόγος που αυτές οι εικόνες αποδίδουν τόσο καλά μεγεθυμένες και κορνιζαρισμένες σε έναν τοίχο.

Οι πρώτες δεκαετίες του '70, ο ήχος ως τοπίο

Η συλλογή ανοίγει με το Meddle του 1971, του οποίου το εξώφυλλο δείχνει ένα αυτί βυθισμένο σε κυματιστό νερό, φωτογραφημένο από τον Bob Dowling για τους Hipgnosis. Είναι μια αφαιρετική πρόσκληση να ακούσεις, ταιριαστή για έναν δίσκο του οποίου ολόκληρη η δεύτερη πλευρά καταπίνεται από το 23λεπτο κομμάτι «Echoes». Σημείωσε ότι τα άλμπουμ της εποχής Syd Barrett που ηχογραφήθηκαν πριν το Meddle δεν περιλαμβάνονται ακόμα σε αυτή τη συλλογή.

Μετά έρχεται εκείνο που ξέρουν όλοι. Το The Dark Side of the Moon του 1973 χάρισε στον κόσμο το πρίσμα, σχεδιασμένο από τον καλλιτέχνη των Hipgnosis George Hardie αφού ο Thorgerson βρήκε μια φωτογραφία σε βιβλίο φυσικής με φως να διασπάται μέσα από γυαλί. Ο Richard Wright είχε ζητήσει κάτι καθαρό, κομψό και γραφιστικά δυνατό, και το τρίγωνο έγινε το ανεπίσημο σήμα κατατεθέν του συγκροτήματος. Είναι επίσης ένα εμπορικό μνημείο, καθώς πέρασε περισσότερες εβδομάδες στο Billboard 200 από οποιονδήποτε άλλο τίτλο στην ιστορία των charts.

Τα μέσα έως τα τέλη του '70, φωτιά, γουρούνια και τοίχοι

Το Wish You Were Here του 1975 σκηνοθετεί δύο επιχειρηματίες που σφίγγουν τα χέρια, με τον έναν κυριολεκτικά να φλέγεται, μια εικόνα για την απουσία και μια βιομηχανία που καίει τους καλλιτέχνες της. Ο κασκαντέρ Ronnie Rondell Jr. πήρε φωτιά για περίπου δεκαπέντε λήψεις σε ένα backlot της Warner Bros. Ο δίσκος αυτός καθαυτός είναι αφιέρωμα στον Syd Barrett.

Το Animals του 1977 αιωρεί ένα γιγάντιο φουσκωτό γουρούνι, ονόματι Algie, ανάμεσα στις καμινάδες του σταθμού Battersea, μια ζοφερή ορβελιανή ματιά στον καπιταλισμό. Κατά τη διάρκεια του γυρίσματος ο Algie ελευθερώθηκε, παρασύρθηκε στα 30.000 πόδια ύψους και ανάγκασε το Heathrow να ακυρώσει πτήσεις, κάτι που μόνο ενίσχυσε τον θρύλο.

Το The Wall του 1979 είναι το πιο λιτό εξώφυλλο που χρησιμοποίησε ποτέ το συγκρότημα, απλώς ένας λευκός τοίχος από τούβλα, σχεδιασμένος από τον γελοιογράφο Gerald Scarfe στο τραπέζι της κουζίνας του Roger Waters. Ο Waters παρέκαμψε τους Hipgnosis γι' αυτόν τον δίσκο. Πίσω από εκείνη την απλή επιφάνεια κρύβεται μια διπλή rock opera που παρέμεινε στην κορυφή των αμερικανικών charts για δεκαπέντε εβδομάδες.

Τα χρόνια της επανένωσης, κεφάλια και σύννεφα

Το The Division Bell του 1994 τοποθετεί δύο τεράστια μεταλλικά κεφάλια αντικριστά σε ένα χωράφι κοντά στον καθεδρικό ναό του Ely, το καθένα ψηλό όσο ένα διώροφο λεωφορείο, γωνιασμένα έτσι ώστε το κενό ανάμεσά τους να σχηματίζει ένα τρίτο πρόσωπο. Είναι μια εικόνα για την επικοινωνία και την απουσία της, και το album έφτασε στην πρώτη θέση τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η συλλογή κλείνει με το The Endless River του 2014, το τελευταίο album του συγκροτήματος και αφιέρωμα στον πληκτρίστα Richard Wright. Το εξώφυλλό του, μια φιγούρα που κωπηλατεί πάνω σε ένα ποτάμι από σύννεφα προς τον ήλιο, σχεδιάστηκε από τον 18χρονο Αιγύπτιο καλλιτέχνη Ahmed Emad Eldin, τον οποίο ανακάλυψε στο Behance ο πρώην συνέταιρος των Hipgnosis, Aubrey Powell.

Μεγέθη και κορνίζες

Κάθε αφίσα τυπώνεται σε βαρύ χαρτί μουσειακής ποιότητας με βαθιά, πλούσια μαύρα, κάτι που έχει τεράστια σημασία για εικόνες χτισμένες πάνω σε σκούρα φόντα όπως το πρίσμα και το πετούμενο γουρούνι. Διάλεξε A4 για γραφείο ή ράφι, A3 και A2 για ένα σημείο αναφοράς πάνω από έναν καναπέ, έως A1 για μια τολμηρή δήλωση. Παράγγειλε χωρίς κορνίζα για να την περάσεις στη δική σου κορνίζα, ή κορνιζαρισμένη και έτοιμη να κρεμαστεί κατευθείαν από το κουτί.

Δημιουργώντας έναν τοίχο γκαλερί

Τα εξώφυλλα των Pink Floyd ανταμείβουν την ομαδική έκθεση. Επειδή τα περισσότερα μοιράζονται μια λιτή παλέτα και αρκετό αρνητικό χώρο, τρία ή τέσσερα μαζί διαβάζονται ως ένα μελετημένο σύνολο και όχι ως ακαταστασία. Συνδύασε το πρίσμα με το πετούμενο γουρούνι και τη φλεγόμενη χειραψία για ένα στιγμιαίο κλασικό τρίο, ή παράταξε τη δισκογραφία από αριστερά προς τα δεξιά κατά έτος ώστε τα εξώφυλλα να αφηγούνται την ιστορία με τη σειρά. Κράτησε τις κορνίζες ίδιες και άφησε το έργο να μιλήσει.