Αφίσες Slipknot

Λίγα συγκροτήματα δείχνουν και ακούγονται όπως οι Slipknot, κι αυτό είναι ακριβώς το ζητούμενο. Σχηματίστηκαν στο Des Moines του Iowa το 1995 από τον κρουστό Shawn «Clown» Crahan, τον ντράμερ Joey Jordison και τον μπασίστα Paul Gray, και μετέτρεψαν μια μεσοδυτική πόλη χωρίς καμία μεταλ σκηνή σε εφαλτήριο για ένα από τα πιο ακραία συγκροτήματα που έφτασαν ποτέ στο mainstream. Εννέα άντρες με πανομοιότυπες φόρμες εργασίας και αποκρουστικές, χειροποίητες μάσκες, ο καθένας με έναν αριθμό από το 0 έως το 8, μετέτρεψαν την ίδια την ανωνυμία σε θέαμα. Αυτή η συλλογή συγκεντρώνει τις αφίσες μας με την τέχνη άλμπουμ των Slipknot, ακολουθώντας το συγκρότημα από ένα αυτοχρηματοδοτούμενο ντεμπούτο έως διαδοχικούς δίσκους στην κορυφή των τσαρτ και μια παγκόσμια αυτοκρατορία φεστιβάλ.

Από τα χωράφια καλαμποκιού του Des Moines

Οι Slipknot δεν εμφανίστηκαν πλήρως διαμορφωμένοι. Η σύνθεση άλλαξε αρκετές φορές στα πρώτα χρόνια, πριν καταλήξει στην εννιαμελή φόρμαση που έμαθαν να αγαπούν οι θαυμαστές: ο τραγουδιστής Corey Taylor, οι κιθαρίστες Mick Thomson και Jim Root, ο μπασίστας Paul Gray, ο sampler Craig Jones, ο turntablist Sid Wilson, οι κρουστοί Shawn Crahan και Chris Fehn, και ο ντράμερ Joey Jordison. Χωρίς κανένα δισκογραφικό συμβόλαιο, το συγκρότημα αυτοχρηματοδότησε τις πρώτες του ηχογραφήσεις στο SR Audio, στην πόλη τους, μια δουλειά που φέρεται να κόστισε γύρω στα 40.000 δολάρια. Αυτό το πείσμα του «κάν' το μόνος σου» πέρασε αυτούσιο στο Slipknot, το ομώνυμο ντεμπούτο του 1999 που συγχώνευσε πικάπ, samplers και ρυθμό rap-metal με καθαρή επιθετικότητα και ανακοίνωσε ένα συγκρότημα διαφορετικό από οτιδήποτε άλλο στο ράφι. Ήταν επιτυχία τόσο κριτικά όσο και εμπορικά, και έδωσε στη μεταλ ένα νέο πρότυπο χάους. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε το γεγονός ότι το συγκρότημα προέκυψε χωρίς καμία τοπική μεταλ σκηνή να στηριχτεί, κάτι που τους ανάγκασε να επινοήσουν εξαρχής τον δικό τους κόσμο εικόνων, τελετουργιών και ήχου.

Εννέα μάσκες, εννέα αριθμοί

Η οπτική ταυτότητα δεν ήταν ποτέ ένα κόλπο που προστέθηκε εκ των υστέρων. Οι φόρμες εργασίας και οι μάσκες αφαιρούσαν το ατομικό εγώ και ανάγκαζαν τους ακροατές να αντιμετωπίσουν τον θόρυβο και όχι τις προσωπικότητες πίσω από αυτόν. Κάθε μέλος έφερε έναν αριθμό, από τον #0 Sid Wilson έως τον #8 Corey Taylor, και οι μάσκες εξελίσσονταν από άλμπουμ σε άλμπουμ, γινόμενες ένα συνεχές οπτικό ημερολόγιο της ψυχικής κατάστασης του συγκροτήματος. Αυτή η ηθελημένη γλώσσα σχεδιασμού είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο η εικαστική δουλειά των Slipknot αποδίδει τόσο δυνατά σε έναν τοίχο: τα barcodes, το nonagram, το κεφάλι της κατσίκας και οι εναλλασσόμενες μάσκες είναι εξίσου αναγνωρίσιμα με οποιοδήποτε λογότυπο στη heavy μουσική. Ανακάλυψε τα Iowa και Vol. 3: The Subliminal Verses για να δεις πώς η αισθητική έγινε πιο αιχμηρή και πιο σκοτεινή ανά εποχή.

Το Iowa και ο απολογισμός του extreme metal

Αν το ντεμπούτο άνοιξε την πόρτα με κλωτσιά, το Iowa του 2001 γκρέμισε ολόκληρο το σπίτι. Ηχογραφημένο από ένα συγκρότημα υπό τεράστια πίεση και εμφανή εσωτερική ένταση, πήγε κατευθείαν στο Νο1 του επίσημου βρετανικού τσαρτ άλμπουμ και εξακολουθεί να αναφέρεται ως ένας από τους βαρύτερους δίσκους που έφτασαν ποτέ στην κορυφή του. Σχεδόν αμιγές riff και blast beat, πιο μακρύ και πιο σκοτεινό από το ντεμπούτο, παραμένει ένα πραγματικό ορόσημο στο extreme metal. Το συγκρότημα στη συνέχεια στράφηκε αλλού με το Vol. 3: The Subliminal Verses το 2004, το μοναδικό τους άλμπουμ σε παραγωγή του Rick Rubin, το οποίο ενσωμάτωσε μελωδία, ακουστικές υφές και κιθαριστικά σόλο χωρίς να χάσει το δηλητήριό του. Αυτός ο δίσκος έδωσε τα «Duality» και «Before I Forget», με το δεύτερο να κερδίζει το Grammy Καλύτερης Μεταλ Ερμηνείας τον Φεβρουάριο του 2006. Έως το 2008, το All Hope Is Gone έγινε το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος στην κορυφή του αμερικανικού Billboard 200, μια σειρά δίσκων που οδήγησε τους Slipknot από το underground σοκ στην πραγματική κυριαρχία των τσαρτ, χωρίς ποτέ να μαλακώσουν την επίθεσή τους.

Απώλεια, κληρονομιά και οι maggots

Η ιστορία των Slipknot είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με μια τραγωδία που κουβαλούν με πραγματικό βάρος. Ο ιδρυτικός μπασίστας Paul Gray πέθανε τον Μάιο του 2010 σε ηλικία 38 ετών, και το συγκρότημα έχυσε τον πόνο του στο .5: The Gray Chapter του 2014, του οποίου ο τίτλος και αρκετά τραγούδια τον τιμούν άμεσα. Ο ιδρυτικός ντράμερ Joey Jordison, η μηχανή πίσω από την πρώιμη άνοδο του συγκροτήματος, πέθανε τον Ιούλιο του 2021 σε ηλικία 46 ετών. Μέσα απ' όλα αυτά, το αφοσιωμένο κοινό, γνωστό ως maggots, κράτησε τον κύκλο ανέπαφο, και το δικό τους φεστιβάλ, το Knotfest, που ξεκίνησε το 2012, εξελίχθηκε σε παγκόσμιο θεσμό. Τα μεταγενέστερα άλμπουμ απέδειξαν ότι η φωτιά ποτέ δεν έσβησε: το We Are Not Your Kind έκανε ντεμπούτο στο Νο1 τόσο στις ΗΠΑ όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2019, και το The End, So Far ακολούθησε το 2022.

Γιατί αυτές οι αφίσες των Slipknot

Κάθε εκτύπωση αυτής της συλλογής προέρχεται από την επίσημη εικαστική δουλειά του συγκροτήματος, ώστε η κατσίκα, οι μάσκες και οι χρωματικές παλέτες που όρισαν κάθε εποχή να αποδίδονται ακριβώς όπως σχεδιάστηκαν. Τυπώνουμε σε βαρύ χαρτί μουσειακής ποιότητας με μελάνια αρχειακής διάρκειας, σε μεγέθη κατάλληλα να γίνουν το κεντρικό σημείο ενός δωματίου μουσικής, ενός στούντιο ή ενός ταλαιπωρημένου από πρόβες χώρου. Είτε ξεκίνησες με το ομώνυμο ντεμπούτο είτε μπήκες στην ιστορία μέσω του Knotfest, υπάρχει εδώ ένα κομμάτι για να γιορτάσεις δυόμισι δεκαετίες ελεγχόμενου χάους.