Αφίσες The Beatles

Οι The Beatles δεν αποτέλεσαν απλώς το soundtrack της δεκαετίας του '60, αλλά επανασχεδίασαν το τι μπορεί να είναι ένα εξώφυλλο album. Σε οκτώ εξώφυλλα στούντιο, το συγκρότημα πέρασε από ένα φτηνό στιγμιότυπο σε κλιμακοστάσιο σε χειροποίητες καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις που σήμερα κρέμονται σε μουσεία. Κορνιζαρισμένα σε έναν τοίχο, αυτά τα εξώφυλλα διαβάζονται σαν μια δεκαετία γραφιστικής εφευρετικότητας. Ακολουθεί η συλλογή, album προς album.

Τα χρόνια της Parlophone, 1963 έως 1965

Ξεκινά σε ένα κλιμακοστάσιο. Το Please Please Me φωτογραφήθηκε από τον φωτογράφο θεάτρου Angus McBean, ο οποίος ξάπλωσε ανάσκελα στο λόμπι των γραφείων της EMI στο 20 Manchester Square για να απαθανατίσει τους τέσσερις να κοιτάζουν προς τα κάτω πάνω από το κάγκελο. Ο George Martin ήθελε αρχικά να τους φωτογραφίσει έξω από το κτίριο εντόμων του ζωολογικού κήπου του Λονδίνου, αλλά ο ζωολογικός κήπος αρνήθηκε. Δύο χρόνια αργότερα το Help! έβαλε το κοφτερό γραφιστικό μάτι του Robert Freeman να δουλέψει: το συγκρότημα σχηματίζει θέσεις χεριών που μοιάζουν με σηματοσημαφόρο, αν και τα γράμματα δεν σχηματίζουν πραγματικά τη λέξη HELP. Ο Freeman είχε σχεδιάσει να συλλαβίσει τη λέξη, αλλά διαπίστωσε ότι τα σχήματα των χεριών για εκείνα ακριβώς τα γράμματα έδειχναν άχαρα, οπότε αυτοσχεδίασε και προτίμησε την πιο δυνατή σύνθεση από το κυριολεκτικό μήνυμα.

Η στροφή προς το στούντιο, 1965 έως 1966

Έπειτα τα εξώφυλλα παύουν να είναι φωτογραφίες ενός συγκροτήματος και γίνονται ιδέες. Το Rubber Soul απέκτησε τα ονειρικά, τεντωμένα πρόσωπά του τυχαία, όταν το χαρτόνι πάνω στο οποίο προβαλλόταν η φωτογραφία γείρε προς τα πίσω και επιμήκυνε την εικόνα. Όλοι στο δωμάτιο αγάπησαν την παραμόρφωση και την κράτησαν. Το Revolver πήγε ακόμα πιο μακριά, το πρώτο εξώφυλλο των Beatles χτισμένο ως καθαρή εικονογράφηση. Ο φίλος τους από το Αμβούργο, Klaus Voormann, συνδύασε σχέδιο με πένα και μελάνι με μικροσκοπικές κομμένες φωτογραφίες, έκρυψε το δικό του πρόσωπο κάτω από τα μαλλιά του George, και κέρδισε Grammy για τον σχεδιασμό. Ο μάνατζερ Brian Epstein φέρεται να έκλαψε όταν το είδε.

Η ψυχεδελική κορύφωση, 1967

Το 1967 είναι η χρονιά που το εξώφυλλο έγινε σκηνικό. Το Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band είναι ένα φυσικό ταμπλό από τους pop καλλιτέχνες Peter Blake και Jann Haworth, με 88 φιγούρες συνωστισμένες πίσω από το συγκρότημα, η καθεμία ένα κομμένο ομοίωμα σε φυσικό μέγεθος, για το οποίο ο Epstein έπρεπε να εξασφαλίσει άδεια το ένα προς ένα. Κέρδισε το Grammy για το καλύτερο εξώφυλλο album. Έξι μήνες αργότερα το Magical Mystery Tour έκρυψε και τα τέσσερα πρόσωπα πίσω από κοστούμια ζώων, φωτογραφημένο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του I Am the Walrus, την πρώτη φορά που το συγκρότημα έγινε αγνώριστο σε ένα εξώφυλλο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο κυκλοφόρησε ως ένα ασυνήθιστο διπλό EP με gatefold και ένα 24σέλιδο βιβλιαράκι.

Το τελευταίο κεφάλαιο, 1969 έως 1970

Η συλλογή κλείνει με τις δύο πιο διάσημες εικόνες στην pop. Το Abbey Road απαθανατίστηκε σε περίπου δέκα λεπτά στις 8 Αυγούστου 1969, με τον Iain Macmillan πάνω σε μια σκάλα ενώ ένας αστυνομικός σταματούσε την κυκλοφορία, το πέμπτο από έξι καρέ που επιλέχθηκε για το εξώφυλλο. Δεν έφερε ούτε το όνομα του συγκροτήματος ούτε τίτλο, το πρώτο βρετανικό LP των Beatles που δεν χρειαζόταν κανένα από τα δύο. Το Let It Be πλαισίωσε στη συνέχεια κάθε Beatle μόνο του σε δικό του μαύρο πλαίσιο, τέσσερα ξεχωριστά πορτρέτα για ένα συγκρότημα που ήδη διαλυόταν.

Κάθε αφίσα τυπώνεται σε χαρτί μουσειακής ποιότητας σε μεγέθη από A4 έως το εντυπωσιακό A1, ώστε να μπορείς να ταιριάξεις μια κορνίζα κομοδίνου ή έναν ολόκληρο τοίχο. Επίλεξε κορνιζαρισμένη για ένα ολοκληρωμένο κομμάτι έτοιμο να κρεμαστεί, ή χωρίς κορνίζα αν έχεις δικές σου κορνίζες ή θέλεις να το τοποθετήσεις σε float mount. Το χρώμα και η αντίθεση είναι βαθμονομημένα με βάση το πρωτότυπο έργο, ώστε το σχέδιο με πένα του Voormann να παραμένει καθαρό και ο γαλάζιος ουρανός του Abbey Road να παραμένει πιστός.

Αυτά τα εξώφυλλα φτιάχτηκαν για να κρέμονται μαζί. Ένας τοίχος γκαλερί με τρία ή πέντε εξώφυλλα των Beatles αφηγείται όλη την πορεία με μια ματιά, από το κλιμακοστάσιο του Manchester Square έως τη ζέβρα διάβασης. Συνδύασε το ζωηρό pop του Sgt. Pepper με το λιτό μαύρο του Let It Be, ή παράταξε το τρίο στούντιο Rubber Soul, Revolver και Abbey Road σε ταιριαστές κορνίζες για μια καθαρή, συλλεκτική εμφάνιση.