Αφίσες The Cure

Οι The Cure σχηματίστηκαν στο Crawley του West Sussex και έπαιξαν την πρώτη τους συναυλία με αυτό το όνομα στην παμπ The Rocket στις 9 Ιουλίου 1978. Ο Robert Smith παραμένει η μόνη σταθερά σε κάθε σύνθεση έκτοτε, με σκούρο μολύβι ματιών, κόκκινο κραγιόν και το χαρακτηριστικό κατάμαυρο μαλλί του ανέπαφο. Αυτή η συλλογή είναι ειλικρινής ως προς την έκτασή της: συγκεντρώνει την ωριμότερη δισκογραφία του συγκροτήματος, από το αριστούργημα του 1989 και μετά, και όχι τους πρώιμους δίσκους post punk. Αν έψαχνες για τα Pornography ή Three Imaginary Boys, δεν βρίσκονται ακόμα εδώ. Αυτό που υπάρχει είναι η σειρά άλμπουμ όπου οι The Cure μεγάλωσαν μέσα σε γήπεδα, μέσα στο πένθος και μέσα στη δική τους παράξενη δεύτερη πράξη.

Το ώριμο αριστούργημα (1989 έως 1992)

Το Disintegration είναι το σημείο όπου ξεκινά αυτή η συλλογή, και εκεί όπου πολλοί θαυμαστές λένε ότι το συγκρότημα βρισκόταν στην κορυφή του. Ηχογραφημένο στο Hookend από τα τέλη του 1988 έως τις αρχές του 1989, καθώς ο Smith πλησίαζε τα 30 και απομακρυνόταν από την ποπ φήμη του συγκροτήματος, πρόκειται για έναν αργό, απέραντο, ερωτόπληκτο δίσκο χτισμένο γύρω από το Lovesong, το οποίο ο Smith έγραψε ως γαμήλιο δώρο για τη σύζυγό του Mary και το οποίο έφτασε στο νούμερο 2 του Billboard Hot 100. Τρία χρόνια αργότερα, το Wish απάντησε στη μελαγχολία με την απίθανη λαμπρότητα του Friday I'm in Love, που παραμένει η τελευταία επιτυχία του συγκροτήματος στο αμερικανικό Top 40. Και τα δύο εξώφυλλα αξίζουν να τα δεις σε μεγάλο μέγεθος.

Τα χρόνια της ερημιάς (1996 έως 2000)

Το Wild Mood Swings είναι το πιο αμφιλεγόμενο, ένας ανήσυχος δίσκος του 1996 που πηδούσε από είδος σε είδος, από κόρνα mariachi έως μελαγχολία, και πούλησε λιγότερο από οποιοδήποτε άλλο άλμπουμ των Cure εδώ και πάνω από μια δεκαετία. Οι θαυμαστές που το αγαπούν, το αγαπούν με πάθος. Το Bloodflowers ακολούθησε το 2000 και έκλεισε τον κύκλο: ο Smith το παρουσίασε ως το τελευταίο κεφάλαιο μιας τριλογίας μαζί με τα Pornography και Disintegration, και χάρισε στο συγκρότημα την πρώτη του υποψηφιότητα για Grammy. Σε έναν τοίχο, τα δύο αυτά δημιουργούν μια εντυπωσιακή αντίθεση, το ένα φωτεινό και διάσπαρτο, το άλλο βαθύ και φθινοπωρινό.

Η βαριά στροφή και η μακρά σιωπή (2004 έως 2008)

Το The Cure, το ομώνυμο άλμπουμ του 2004, είναι η εξαίρεση, συμπαραγωγή του Ross Robinson, γνωστού από τη δουλειά του με τους Korn και τους Slipknot, ο οποίος οδήγησε το συγκρότημα προς κάτι πιο ωμό και πιο βαρύ από οτιδήποτε είχαν κάνει έως τότε. Το 4:13 Dream κυκλοφόρησε το 2008 με τα τέσσερα singles του να βγαίνουν στις 13 διαδοχικών μηνών, και μετά το συγκρότημα σώπασε. Θα ήταν το τελευταίο τους άλμπουμ με νέο υλικό για 16 χρόνια.

Η επιστροφή (2024)

Το Songs of a Lost World έσπασε αυτή τη σιωπή τον Νοέμβριο του 2024, η πρώτη νέα μουσική του συγκροτήματος εδώ και 16 χρόνια και έναν στοχασμό πάνω στην απώλεια, γραμμένο αφού ο Smith έχασε τη μητέρα, τον πατέρα και τον μεγαλύτερο αδερφό του. Το εναρκτήριο κομμάτι Alone διαρκεί τρία λεπτά και είκοσι ένα δευτερόλεπτα πριν ακουστεί έστω και μία λέξη. Οι κριτικοί το αποκάλεσαν την επιστροφή που κανείς δεν περίμενε αλλά όλοι ήθελαν. Ως αφίσα, είναι ήσυχο, απέραντο και αδιαμφισβήτητα The Cure.

Μεγέθη, κάδρα και χαρτί

Κάθε αφίσα αυτής της συλλογής τυπώνεται σε χοντρό χαρτί ποιότητας μουσείου με ματ φινίρισμα που διατηρεί τα βαθιά μαύρα και τα κορεσμένα χρώματα των εξωφύλλων των The Cure χωρίς αντανακλάσεις. Διάλεξε από A4 για ένα ράφι ή γραφείο, έως A1 για έναν εντυπωσιακό τοίχο, με τα A3 και A2 να καλύπτουν άνετα το ενδιάμεσο. Κάθε μέγεθος διατίθεται με κάδρο, σε λεπτή κορνίζα στιλ γκαλερί έτοιμη για κρέμασμα, ή χωρίς κάδρο αν έχεις τα δικά σου κάδρα ή θέλεις να την τοποθετήσεις χωρίς κορνίζα. Τα χρώματα τυπώνονται ώστε να ταιριάζουν όσο το δυνατόν πιο πιστά στο αυθεντικό εξώφυλλο, στα όρια που επιτρέπουν τα σύγχρονα μελάνια.

Δημιουργώντας έναν τοίχο γκαλερί

Αυτά τα εξώφυλλα φτιάχτηκαν για να κρέμονται μαζί. Μια σειρά τριών, με τα Disintegration, Wish και Songs of a Lost World, αποτυπώνει ολόκληρη την πορεία του συγκροτήματος με μια ματιά, από την ομίχλη του 1989 έως την επιστροφή του 2024. Συνδύασε κάδρα A2 ως σημεία αναφοράς με μικρότερα A3 γύρω τους για βάθος, κράτα ενιαίο χρώμα κάδρου ώστε το μάτι να διαβάζει το σύνολο ως ένα κομμάτι, και άφησε τα πιο σκοτεινά εξώφυλλα να ανασαίνουν με λίγο χώρο γύρω τους στον τοίχο. Ξεκίνα με δύο ή τρία που αγαπάς και πρόσθεσε κι άλλα με τον καιρό. Συνδύασε τους The Cure με συγγενικά ονόματα της εποχής για μια ολοκληρωμένη γωνιά post punk.