Amy Winehouse liet slechts twee studioalbums na. Dat is de eerlijke kern van deze collectie: twee platen, geen opvulling, allebei mijlpalen. Waar andere artiesten een muur vullen met tientallen hoezen, vraagt Winehouse je om stil te staan bij een tweetal covers dat veranderde hoe pop, soul en jazz konden klinken in de jaren 2000. Een poster van een van beide is geen gat in een discografie. Het is de complete uitspraak.
Het debuut: Frank (2003)
Frank verscheen op 20 oktober 2003 bij Island Records. Frank introduceerde een twintigjarige Londense met een schorre, onmiskenbare stem en teksten die nergens omheen draaiden. Het album beweegt door jazz, R&B, soul, hiphop en bossa nova, met zachte trompetten, ontspannen beats en sobere gitaar. De titel verwijst zowel naar de openhartigheid van de teksten als naar Frank Sinatra, een van haar invloeden. Zelfgeschreven nummers stonden naast frisse versies van jazzstandards, en de plaat leverde haar een eerste Ivor Novello Award op. Als poster is Frank het ontstaansverhaal, het geluid van een artiest voordat de roem en het lawaai kwamen.
Het meesterwerk: Back to Black (2006)
Back to Black, uitgebracht op 27 oktober 2006, is de reden dat de bijenkorfkapsel en de Cleopatra oogmake-up meteen herkenbaar werden als symbool voor een heel tijdperk. Winehouse schreef het grootste deel zelf, geput uit een turbulente relatie, en producer Mark Ronson koppelde haar aan de Dap-Kings, de band van Sharon Jones, om een Motown en girlgroup geluid uit de jaren zestig na te jagen. Ronson vertelde later dat de zes nummers die hij produceerde op het album in vijf tot zeven dagen werden opgenomen. Het resultaat maakte haar wereldberoemd. Rehab, You Know I'm No Good en de titeltrack droegen een geluid dat tegelijk vintage en gloednieuw aanvoelde. Bij de Grammy Awards van 2008 won ze een op dat moment recordaantal van vijf prijzen, waaronder Record en Song of the Year voor Rehab en Best New Artist. Back to Black blijft een van de best verkopende albums van deze eeuw in het Verenigd Koninkrijk, met wereldwijd meer dan zestien miljoen verkochte exemplaren. Aan de muur is de kale, strakke hoes puur attitude.
Waarom twee hoezen genoeg zijn
Winehouse overleed op 23 juli 2011, op zevenentwintigjarige leeftijd, een verlies dat des te scherper maakte hoeveel deze twee platen betekenen. Er is geen derde album om op te wachten, en juist daarom behandelen fans beide hoezen als erfstukken in plaats van merchandise. Hang Frank en Back to Black naast elkaar en je hebt de volledige boog van een unieke stem, voor en na, in twee lijsten.
Formaten en inlijsting
Elke poster in deze collectie wordt gedrukt op papier van museumkwaliteit met archiefinkt, van compact A4 tot statement A1. A4 en A3 passen op een bureau, een plankrand of in een strakke clustering van lijsten. A2 werkt als een zelfverzekerd solitair stuk boven een dressoir, terwijl A1 van Back to Black een ankerpunt voor de hele kamer maakt. Kies voor ingelijst voor een afgewerkt, galerieklaar stuk dat kant en klaar wordt geleverd om op te hangen, of voor ongelijst als je al lijsten hebt of liever je eigen profiel kiest. Zwarte lijsten passen bij de sfeer van Back to Black, terwijl licht hout de warmte van Frank verzacht.
Een gallery wall samenstellen
Met slechts twee Winehouse hoezen is de slimste aanpak een gepaarde presentatie: Frank en Back to Black in dezelfde lijst en hetzelfde formaat, met gelijke tussenruimte opgehangen zodat het oog ze als een diptiek leest. Houd de lijsten consistent en laat de twee hoezen voor zichzelf spreken. Twee platen, een legende, een muur die alles zegt.