The Strokes Poster

The Strokes brachten in 2001 niet zomaar een debuutalbum uit. Ze zetten de klok van rock-'n-roll opnieuw. De vijfkoppige band werd in 1998 in New York gevormd door schoolgenoten die elkaar ontmoetten op de Dwight School en het Lycee Francais, en ze bouwden garagerock-eenvoud om tot iets strak, gejaagd en onmiskenbaar downtown. Deze collectie verzamelt posterprints van museumkwaliteit van elk studioalbum, van de coole leren jasjes van de vroege platen tot de ambitieuze breedbeeldsound van hun Grammy-winnende comeback. Elke hoes is een stukje downtown-geschiedenis, en elke print is gemaakt om als zodanig te hangen.

Het debuut dat alles in gang zette (2001 tot 2003)

Alles begint met Is This It. Nadat de ep Modern Age een biedingsoorlog tussen platenmaatschappijen ontketende, tekende de band bij RCA en leverde een debuut af dat zo strak zat dat het onvermijdelijk aanvoelde. De beroemde Britse hoes, een in leer gehandschoende hand op een heup, werd in de Verenigde Staten vervangen door een abstracte afbeelding van een subatomair deeltje in een bellenvat, waardoor beide hoezen hun eigen legende dragen. Producer Gordon Raphael hield het geluid rauw en direct, en nummers als Last Nite en Hard to Explain werden de blauwdruk voor een hele generatie.

Twee jaar later verfijnde Room on Fire de formule in plaats van die opnieuw uit te vinden. Raphael keerde terug achter de knoppen, en de band verwerkte donkerdere tinten reggae en vroege jaren-tachtig-pop in hun ruige straatgeluid. Het is het geluid van een groep die vol inzet op wat hen groot maakte, en voor veel fans blijft het de puurste vorm van de vroege Strokes.

Zich uitrekken (2006 tot 2013)

First Impressions of Earth verscheen begin 2006 met een nieuwe producer, David Kahne, en een groter canvas. Gitaarsolo's werden uitbundiger, maatsoorten verschoven, en het ooit zo compacte kwintet rekte zich uit. Het album debuteerde op nummer één in de Britse hitlijst en op nummer vier in de Verenigde Staten, het bewijs dat de honger niet was geluwd.

Toen kwamen de lange stiltes. Angles uit 2011 ontstond uit echte spanning, opgenomen over achttien hortende maanden waarin Julian Casablancas zijn zangpartijen vaak per mail instuurde in plaats van in de studio te zingen. Die wrijving is onderdeel van het verhaal, en de heldere, hoekige nummers die het opleverde slaan nog steeds hard aan.

Comedown Machine uit 2013 was het rustigere vervolg. Casablancas kwam persoonlijk terug naar de studio, de band ging op zoek naar jaren-tachtig synthpop en falset, en ze brachten het uit met een bijna totale mediastilte: geen interviews, geen tour, alleen de plaat zelf. Het is uitgegroeid tot een van de stille pareltjes in de catalogus.

De Grammy-winnende comeback (2020)

Na de langste pauze uit hun carrière bracht The New Abnormal de band samen met legendarische producer Rick Rubin in zijn Shangri La-studio in Malibu. Warm, ruimtelijk en zelfverzekerd, het album won de Grammy voor Beste Rockalbum en bewees dat The Strokes nog altijd het laatste woord hadden. Het is de perfecte afsluiter van een catalogus die alles veranderde.

Formaten en Inlijsting

Elke poster wordt gedrukt op zwaar papier van museumkwaliteit met rijke, accurate kleuren en diepe zwarttinten, zodat de afbeelding ook onder galerieverlichting overeind blijft. Kies je formaat van A4 voor een bureau of plank, via A3 en A2, tot een statement-A1 dat een muur verankert. Bestel hem met lijst voor een direct ophangklare afwerking, of zonder lijst als je al een lijst hebt of hem zelf wilt monteren. De verhoudingen blijven bij elk formaat kloppen, zodat de details die je mooi vindt nooit worden weggesneden.

Maak een gallery wall

Deze prints zijn gemaakt om samen te leven. Zet de zes studioalbums op volgorde voor een tijdlijn van de band, of meng periodes voor contrast, het rauwe debuut naast de gepolijste comeback. Combineer een groot A1-middelpunt met kleinere A3- en A4-satellieten, houd de lijsten consistent voor een strak raster, of ga lijstloos voor een losser gevoel. Hoe je ze ook rangschikt, een Strokes gallery wall maakt van een gang of luisterkamer een heiligdom voor New Yorkse rock.