Niewielu artystów połączyło dźwięk i obraz tak kompletnie jak Prince Rogers Nelson. Urodzony w Minneapolis 7 czerwca 1958 roku, sam pisał, produkował i grał niemal na wszystkich instrumentach na swoich płytach, słynnie wykonując wszystkie 27 instrumentów na debiutanckim albumie For You z 1978 roku. Ta pełna kontrola obejmowała także okładki jego albumów, i właśnie dlatego plakat Prince tak dobrze prezentuje się na ścianie: każda okładka to autoportret zmiennokształtnego geniusza. Ta kolekcja zbiera jego najbardziej ikoniczne okładki, od surowego funku new wave z 1980 roku po lśniący pop soul z początku lat 90., a każda okładka nosi znamiona artysty, który sam decydował o każdym detalu.
Wczesny przełom zaczyna się od Dirty Mind, płyty z 1980 roku, która zamieniła grzeczne R&B na surowy, seksualnie bezpośredni rock i androgeniczny wizerunek, szokujący i zachwycający w równym stopniu. Okładka, cała w płaszczu trencz i wyzywającym spojrzeniu, zapowiadała artystę, który przez kolejną dekadę miał na nowo pisać zasady tego, jak może wyglądać gwiazda popu. Dwa lata później wydał 1999, rozbudowany podwójny album z 1982 roku, którego apokaliptyczny dance funkowy utwór tytułowy oraz 'Little Red Corvette' popchnęły go w stronę mainstreamu i przyniosły pierwsze prawdziwe przeboje przekraczające gatunkowe granice. Neonowe litery na okładce 1999 pozostają jednym z najbardziej rozpoznawalnych obrazów w jego katalogu. Powieś Dirty Mind i 1999 obok siebie, a zobaczysz artystę, który w czasie rzeczywistym odkrywa, jak stać się gigantem.
Potem przyszedł szczyt. Purple Rain, ścieżka dźwiękowa z 1984 roku do jego własnego filmu, to album, który uczynił z Prince'a globalną supergwiazdę. Spędził 24 kolejne tygodnie na pierwszym miejscu listy Billboard 200, sprzedał się w ponad 13 milionach egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych i przyniósł dwie nagrody Grammy oraz Oscara za najlepszą oryginalną muzykę filmową. Jego pierwszy singiel 'When Doves Cry' trafił na szczyt listy Hot 100, mimo że w ogóle nie zawiera linii basu, co było świadomą decyzją Prince'a po usunięciu basu z finalnego miksu. Plakat Purple Rain to centralny punkt każdego pokoju z muzyką, cały w dymie, motocyklu i fioletowym świetle, i to właśnie po tę grafikę fani sięgają najczęściej.
Prince odmawiał powtarzania samego siebie. Around the World in a Day, wydany w 1985 roku, zboczył w stronę psychodelicznego popu i kolorów paisley, akurat gdy świat błagał o kolejny Purple Rain. Rok później wydał Parade w 1986 roku, ścieżkę dźwiękową do filmu Under the Cherry Moon, której minimalistyczny singiel 'Kiss' zajął pierwsze miejsce, podczas gdy 'Manic Monday', napisany dla zespołu Bangles, uplasował się na drugim. Te dwie okładki z lat 80., Around the World in a Day i Parade, wnoszą na ścianę galerii ciepło i lekkość.
Koniec lat 80. to jego najbardziej cenione dzieła. Sign o' the Times, podwójny album z 1987 roku, powszechnie uznawany jest za jego arcydzieło, zajął pierwsze miejsce w rankingu krytyków Pazz & Jop i otrzymał nominację do Grammy dla Albumu Roku. Była to jego pierwsza solowa płyta po rozwiązaniu zespołu Revolution, powstała z odzyskanych, porzuconych projektów o nazwach Dream Factory, Camille i Crystal Ball. Rok później wydał Lovesexy, album z 1988 roku, nagrany w około siedem tygodni w jego nowym studiu Paisley Park, po tym jak w ostatniej chwili wstrzymał wydanie owianego złą sławą Black Album. Jasna, kwiecista okładka była świadomym zwrotem o 180 stopni względem mrocznej płyty, którą zastąpiła, i pozostaje jedną z jego najbardziej uderzających okładek.
W latach 90. Prince znów się przedefiniował, tym razem z nowym zespołem New Power Generation, na albumie Diamonds and Pearls. Album z 1991 roku przyniósł 'Cream', jego piąty i ostatni singiel numer jeden na liście Hot 100, i udowodnił, że potrafi na własnych zasadach nadać nowej dekadzie blasku, podczas gdy utwór tytułowy wspiął się na trzecie miejsce. Grafika Diamonds and Pearls zamyka kolekcję czystym blaskiem początku lat 90.
Każdy plakat drukowany jest na papierze muzealnej jakości w czterech rozmiarach, A4, A3, A2 i A1, więc możesz umieścić pojedynczą okładkę w niszy na półce albo powiększyć Purple Rain do formatu, który przykuwa uwagę, a każdy z nich dostępny jest bez ramy lub w czarnej albo białej chromowanej ramie. Do ściany galerii najpierw ustaw swoje kotwice epok: powieś Dirty Mind, Purple Rain i Sign o' the Times wzdłuż linii środkowej w tym samym rozmiarze A2, a potem wypełnij przestrzeń nad i pod mniejszymi grafikami A3, tak by wzrok wędrował przez dekadę od lewej do prawej.
Prince trafił do Rock and Roll Hall of Fame w 2004 roku, już w pierwszym roku, w którym mógł zostać nominowany, i pozostał niespokojnie twórczy aż do śmierci w rezydencji Paisley Park 21 kwietnia 2016 roku, w wieku 57 lat. To, co przetrwało, poza szczytami list przebojów i platynowymi płytami, to sama estetyka: fiolet, symbol, nieustraszone reinwencje siebie. Te plakaty pozwalają tej historii żyć dalej na twojej ścianie, jedna odważna okładka na raz.