Voor een speler die elke aflevering als een vakantie naar een andere eeuw behandelt, is een ingelijste scène uit zijn favoriete setting een doordacht, specifiek cadeau. Het gekapte silhouet is de universele keuze wanneer je twijfelt welk tijdperk hij liefhad; het leest meteen als de reeks en laat de tijdlijn open om voort te zetten. Bij het hangen maakt de chronologische volgorde van de eeuwen een tijdlijn waar je langsloopt. Een A1 verankert een gameruimte, een raster van A3 rijt het Heilige Land, de Caraïben, de Revolutie en het Vikingtijdperk. «Assassins Creed poster» duikt geregeld op in de zoekopdrachten, en de historische breedte is het cadeau dat blijft geven: wie het Viking-hoofdstuk liefhad, voegt later de Renaissance of de Caraïben toe, en de wand groeit tot een klein museum van virtueel bezochte plekken. De natuurlijke opstelling is chronologisch — de tijdperken in historische volgorde, zodat de wand leest als een reis door de eeuwen — of gebouwd rond de ene setting die je pakte; veranker bij je favoriete tijdperk en breid uit met silhouetten en zelfstandige stukken. De gedempte, schilderachtige scènes geven een wand diepte, een contrastrijk silhouet brengt drama in een donkerdere ruimte, en op zwaar papier houden de scènes de diepe, atmosferische schaduwen waarvan ze afhangen — zelden voelt zo'n wand zich af. Een A1 verankert een gameruimte, een raster van A3 rijt het Heilige Land, de Caraïben, de Revolutie en het Vikingtijdperk, en «Assassins Creed poster» duikt geregeld op in de zoekopdrachten; het gekapte silhouet is de universele keuze wanneer je twijfelt welk tijdperk hij liefhad.