Voor een serieuze luisteraar zegt een ingelijst DOOM-stuk dat je de catalogus kent — een wetend knikje meer dan een luid statement. Het masker is de universele keuze wanneer je twijfelt welke plaat hij waardeert; het leest meteen voor wie de schurk kent, en verankert een wand die de verzamelaar zelf kan verdiepen. Bij het hangen maakt het masker het grafische anker, de mijlpaalcovers cirkelen, misschien een alias-stuk voor de kenners. Een A1 van het masker domineert een muziekkamer, een raster van A4 verenigt de collaboratieve meesterwerken en de vroege plaat. «MF DOOM poster» duikt constant op in de zoekopdrachten, en voor wie de deep cut wil, signaleert een cover van een van de samenwerkingen dat je weet dat de discografie ver voorbij het voor de hand liggende gaat — precies de stille flex die deze fanbasis waardeert. Omdat DOOM zich achter meerdere aliassen verstopte, zit de lol in de edit: het masker als zwaartepunt, de mijlpaalcovers eromheen, misschien een alias-stuk voor de kenners. Begin met de plaat die je het hoogst waardeert en bouw naar buiten; het is een fanbasis die een doordachte wand meer respecteert dan een volledige. En omdat elk stuk op bestelling wordt gemaakt, blijft de stoffige cover beschikbaar wanneer de verzamelaar eindelijk ruimte vindt om hem toe te voegen, zonder dat er iets onder de handen uitverkocht raakt. Het stoffige palet met diepe cartoon-zwarttinten gaat naar een platenplank meer dan naar een lichte woonruimte, waar de coverkunst de blik van dichtbij beloont, en «MF DOOM poster» duikt constant op in de zoekopdrachten.