Weinig bands hebben van hun platenhoezen zo'n samenhangend kunstwerk gemaakt als Radiohead. Sinds 1994 heeft kunstenaar Stanley Donwood bijna elke hoes geschilderd, verbrand, gescand en verweerd, en zo een beeldtaal opgebouwd die naast de muziek meeloopt. Aan de muur lezen deze hoezen minder als merchandise en meer als een galerie van moderne angst en schoonheid. Dit is het verhaal, album voor album.
Het Gitaartijdperk (1993 tot 1997)
Alles begint met Pablo Honey, het debuut uit 1993 op Parlophone. De hoes is puur begin jaren negentig: een babygezicht omringd door snoep en bloemblaadjes, vrolijk en vreemd tegelijk. Het album bevatte Creep en nog weinig van wat zou komen. Vier jaar later keerde de band getransformeerd terug met OK Computer. Donwood bouwde de hoes op een computer met een tabletpen en een regel: niets mocht worden gewist. Het resultaat is een gebleekt, beenwit knooppunt van snelwegen dat oplost in witte mist, gebaseerd op het kruispunt van de I-84 en I-91 bij Hartford, Connecticut. Het album werd een icoon van vervreemding en consumptieangst, en in 2015 nam de Library of Congress het op in het National Recording Registry.
De Elektronische Herontdekking (2000 tot 2001)
Met Kid A liet de band de gitaren achter zich, en Donwood liet de computer achter zich. Hij trok de studio in en bewerkte enorme doeken met messen en stokken, om de resultaten vervolgens te fotograferen en te bewerken. De gekartelde bergen, het vuur en het ijs op de hoes kwamen voort uit angst voor klimaatverandering en smeltende ijskappen: landschappen van catastrofale kracht. In 2000 werd het het eerste Radiohead-album op nummer 1 in de Amerikaanse Billboard 200. Het zusteralbum Amnesiac, ontstaan uit dezelfde sessies, toont een huilende Minotaurus op een gehavend rood bibliotheekboek. Donwood omschreef het gevoel verdwaald te zijn in Londen, als een wezen in een labyrint, en een deel van het bronmateriaal werd letterlijk in brand gestoken en gescand.
Politiek en Warmte (2003 tot 2007)
Hail to the Thief is een kaart gemaakt van woorden. Donwood, die niet kan autorijden, zat als passagier door Los Angeles en schreef straatborden over, zinnen als OIL, LUBE en RETIREMENT, om ze vervolgens te knippen tot gekleurde vlakken over stadsplattegronden. Het is een protestplaat die je kunt ophangen. Daarna kwam In Rainbows in 2007, beroemd om zijn betaal wat je wilt download, maar de fysieke hoes is minstens zo memorabel: een explosie van gelaagde kleur, letters gestapeld in zeven regenboogregels tegen zwart. Het won de Grammy voor Best Alternative Music Album. Het extra materiaal op Disk 2 rekte dat warme, uitgelopen inktpalet nog verder op.
De Late, Texturale Periode (2011 tot 2016)
The King of Limbs is vernoemd naar een duizend jaar oude eik in Savernake Forest, Wiltshire, en de artwork ademt wildheid en mutatie, spookachtige wezens die uit het kader groeien. Tot slot sluit A Moon Shaped Pool het verhaal af met pure abstractie. Donwood werkte in een schuur naast de studio, met luidsprekers erin bedraad zodat hij de opnames kon horen, en liet zijn acrylschilderijen buiten in het weer achter, zodat de elementen ze konden afwerken.
Over de aankoop: elke poster wordt gedrukt op papier van museumkwaliteit, in formaten van compact A4 tot statement A1. A4 en A3 passen goed op een bureau, een plank of in een strakke cluster. A2 en A1 nemen een ruimte in hun eentje over. Ongelijste prints worden opgerold verzonden, zodat je zelf een lijst kunt kiezen, terwijl onze ingelijste optie kant en klaar aankomt om op te hangen. Wil je zo dicht mogelijk bij Donwoods exacte tinten blijven, dan houdt de ingelijste print onder glas dat gebleekte wit en diepe zwart het best vast.
Voor een gallery wall waren deze hoezen gemaakt om samen te staan. Een nette aanpak is chronologisch: van Pablo Honey tot A Moon Shaped Pool in een raster, terwijl het palet verschuift van snoeproze naar beenwit naar vulkanisch rood naar uitgelopen regenboog. Of combineer tegenpolen, het mistige grijs van OK Computer tegenover de brandende kleur van In Rainbows, voor directe spanning. Houd een formaat en gelijke tussenruimte aan voor een doordacht resultaat, of meng A3 en A2 voor iets losers en persoonlijkers. Hoe dan ook hang je een van de meest samenhangende visuele reeksen uit de moderne muziek.
