The Weeknd Poster

De opkomst in Toronto (2013 tot 2015)

Voor de arena's en de nummer-1-hits was er een gemaskerde stem uit Parkdale in Toronto. Abel Tesfaye bouwde zijn mythe op mixtapes uit 2011 en maakte het in 2013 officieel met Kiss Land, zijn debuutalbum voor XO en Republic. Hij noemde het een wereld die hij in zijn hoofd had bedacht, de paranoia van het touren omgezet in geluid, gevormd door zijn liefde voor horrorregisseurs als John Carpenter en David Cronenberg. Twee jaar later veranderde alles. Beauty Behind the Madness verscheen in 2015 met "Can't Feel My Face" en "The Hills", bracht hem naar de top van de Billboard 200 en won Best Urban Contemporary Album bij de Grammy Awards van 2016, met daarbovenop een nominatie voor Album van het Jaar. Aan de muur lezen de twee covers als een voor en na: de koude, blauwe eenzaamheid van het debuut tegenover het gehavende, uitdagende portret van de doorbraak.

Popsterdom en hartzeer (2016 tot 2018)

Starboy zette in 2016 het momentum om in volledige popdominantie. Het album werd omlijst door twee samenwerkingen met Daft Punk, de titeltrack en "I Feel It Coming", en het duo stond in 2017 samen op het podium bij de Grammy's, wat achteraf het laatste optreden van Daft Punk ooit bleek te zijn. De single ging vele malen platina en het rode kruismotief werd meteen herkenbaar. Toen kwam de terugval. My Dear Melancholy, een korte, gehavende ep uit 2018, debuteerde op nummer 1 in de Billboard 200 en stuurde "Call Out My Name" naar plek vier. Het kale portret op de cover is niet voor niets een van de meest gevraagde prints in deze collectie: het zegt alles met bijna niets, en het markeert precies het moment waarop de muziek naar binnen keerde, vlak voor de grootste heruitvinding van zijn carriere.

De After Hours-trilogie (2020 tot 2025)

Dit is het tijdperk dat een decennium definieerde. After Hours verscheen in maart 2020 met de grootste openingsweek van elke artiest dat jaar, en de single "Blinding Lights" stond uiteindelijk een recordaantal van 88 weken in de Billboard Hot 100, de langste notering in de geschiedenis van de lijst. Het rode pak, het verbonden gezicht, de neon-Vegas-dreiging: dit was Abel die een personage bouwde en hem langzaam uit elkaar liet vallen. Dawn FM volgde in 2022, een synth-doordrenkt conceptalbum ingesproken door Jim Carrey, dat het leven neerzette als een radiostation dat luisteraars door het vagevuur leidt, met als sluitstuk het schokkende beeld van een voortijdig verouderde Abel op de hoes. Het verhaal sloot in 2025 af met Hurry Up Tomorrow, het laatste hoofdstuk van de trilogie en het laatste album onder de naam The Weeknd, een overpeinzing over het hiernamaals en wedergeboorte. Samen vormen deze drie covers een van de sterkste doorlopende reeksen in de moderne muziek, een verhaal verteld over drie hoezen, en ze hangen prachtig als set. Naast elkaar ingelijst schetsen ze een volledige boog van chaos naar reflectie naar bevrijding.

Formaten en inlijsten

Elke poster hier is gedrukt op zwaar, museumwaardig mat papier met diepe, accurate zwarttinten, wat enorm veel uitmaakt voor een artiest wiens covers leven in schaduw en neon. Kies A4 voor een bureau of plank, A3 voor een blikvanger, A2 voor een statement, of A1 voor een echt middelpunt. Bestel zonder lijst om in je eigen lijsten te schuiven, of voeg een ingelijste optie toe in zwart, wit of natuurlijk hout voor een galerie-klaar resultaat, direct uit de doos.

Fotowanden

Omdat de discografie door zulke uitgesproken kleurenwerelden beweegt, hangt The Weeknd uitzonderlijk goed als raster. Een rij van drie naast elkaar met After Hours, Dawn FM en Hurry Up Tomorrow vertelt de hele trilogie in een oogopslag. Voor een gedurfdere mix combineer je het ijsblauw van Kiss Land met het karmozijnrood van Starboy en het diepzwart van My Dear Melancholy. Houd de lijsten identiek en de tussenruimte strak, ongeveer 5 cm tussen de prints, en de covers doen de rest.