Van de fabrieken van Aston tot de geboorte van heavy metal
Black Sabbath werd gesmeed in Aston, een arbeiderswijk van Birmingham, Engeland, waar vier tieners het grauwe geraas van een industriestad omsmeedden tot het luidste nieuwe geluid van de twintigste eeuw. Gitarist Tony Iommi, bassist Geezer Butler, drummer Bill Ward en zanger Ozzy Osbourne vonden elkaar aan het einde van de jaren zestig, en op 30 augustus 1969 kozen ze de naam Black Sabbath, ontleend aan een horrorfilm uit 1963 met Boris Karloff en dezelfde titel. Hun titelloze debuutalbum Black Sabbath verscheen op vrijdag 13 februari 1970 en werd volgens Iommi in één enkele dag opgenomen. Critici van die tijd haalden er hun neus voor op, maar de plaat geldt inmiddels algemeen als het eerste echte heavy metal album. De luidende kerkklokken, de vallende regen en het onheilspellende tritonusriff vormden een blauwdruk waar duizenden bands de daaropvolgende vijftig jaar achteraan zouden jagen.
De duisternis van de band had een opvallend fysieke oorsprong. Op zijn laatste werkdag in een Birminghamse plaatwerkfabriek, op zeventienjarige leeftijd, verloor Iommi de topjes van twee vingers van zijn grijphand. Hij maakte zelf vingertopjes van een gesmolten plastic fles, en om het pijnlijke indrukken van de snaren te verlichten, begon hij zijn gitaar lager te stemmen dan de standaardtoon. Die diepgestemde, drassige klank, voluit te horen op Master of Reality uit 1971, met mijlpaalnummers als "Sweet Leaf" en "Children of the Grave", is haast letterlijk het geluid van heavy metal dat per ongeluk werd uitgevonden. De teksten van Geezer Butler gaven de muziek haar geweten en maakten oorlog, angst en sterfelijkheid tot onderwerpen die een rockband zich kon toe-eigenen.
Paranoid en het klassieke Ozzy-tijdperk
Als het debuut de deur opende, trapte Paranoid hem uit de hengsels. Uitgebracht op 18 september 1970, slechts enkele maanden na het eerste album, leverde het "War Pigs", "Iron Man" en een titelnummer op dat in enkele minuten werd geschreven als noodoplossing om het label een single te geven. Dat haastklusje werd de enige Britse Top 20 hit van de band en bereikte de vierde plaats, terwijl het album zelf de Britse hitlijst aanvoerde, een prestatie die Sabbath meer dan vier decennia lang niet zou herhalen. Paranoid heeft sindsdien wereldwijd ruim twaalf miljoen exemplaren verkocht en blijft voor heel veel luisteraars de definitieve heavy metal plaat. Samen vormen het debuut, Paranoid en Master of Reality het onaantastbare hart van het oorspronkelijke Osbourne tijdperk, drie albums die een rokerig hoekje van de Midlands tot de onwaarschijnlijke hoofdstad van een heel genre maakten.
Nieuwe zangers, nieuwe hoofdstukken
Ozzy Osbourne werd op 27 april 1979 ontslagen, maar in plaats van uiteen te vallen, heruitvond Black Sabbath zichzelf. Ronnie James Dio nam het over, en het album Heaven and Hell uit 1980 gaf de band een zwierig, bijna operatisch tweede leven, samen met een trouwe nieuwe schare fans. De jaren die volgden brachten enkele van de fascinerendste en meest turbulente platen uit hun catalogus voort. Born Again uit 1983 bracht de band samen met ex-Deep Purple zanger Ian Gillan voor één heerlijk chaotische plaat die toch tot de vierde plaats in de UK klom. Halverwege de jaren tachtig kwamen Seventh Star en The Eternal Idol, albums waarop Iommi de naam bijeenhield ondanks aanhoudende bezettingswisselingen, voordat het Noors getinte Tyr het decennium afsloot. Dio keerde vervolgens terug voor Dehumanizer in 1992, een zware, modern klinkende reünie die bewees dat de band nog net zo hard kon bijten als elke act die ze had geïnspireerd.
Erkenning en een laatste buiging
Erkenning kwam er op 13 maart 2006, toen Black Sabbath werd opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame, met Metallica die de eer kreeg de band te introduceren die hen had gevormd. Het studioverhaal kreeg een passend hoogtepunt met 13 in 2013, geproduceerd door Rick Rubin en met de herenigde Osbourne, Iommi en Butler. Het werd het allereerste nummer 1 album van de groep in de Verenigde Staten en hun eerste Britse hitlijstnotering sinds Paranoid, waarmee een kloof van ongeveer drieënveertig jaar werd gedicht. In 2017 speelde Sabbath hun afscheidstournee, toepasselijk The End genoemd, en bracht het verhaal terug naar de stad waar het begon.
Het laatste hoofdstuk is bitterzoet. Op 5 juli 2025 trad Osbourne voor de allerlaatste keer op met Black Sabbath in Villa Park in Birmingham, een dagvullend evenement genaamd "Back to the Beginning" dat het best opbrengende liefdadigheidsconcert ooit werd. Iets meer dan twee weken later, op 22 juli 2025, overleed Ozzy Osbourne op 76 jarige leeftijd, en kwam er een einde aan het leven van de man die de wereld kende als de peetvader van heavy metal. Deze collectie verzamelt gallerywaardige kunstwerken uit elk van die tijdperken, van het spookachtige debuut tot het triomfantelijke afscheid, zodat de riffs die in Aston begonnen, kunnen voortleven aan jouw muur.
