Bob Dylan Poster

Weinig muzikanten hebben het aanzien van de platenhoes zo bepaald als Bob Dylan. Geboren als Robert Allen Zimmerman in Duluth, Minnesota, op 24 mei 1941, maakte hij van de albumhoes een portret van een tijdperk, en vandaag de dag leest elk van deze beelden als een volwaardige poster. Een Dylan poster is niet alleen een stuk muziekgeschiedenis, het is een foto die mede bepaalde hoe de jaren zestig en zeventig zichzelf zagen. Weinig songwriters hebben grafisch ontwerpers zoveel materiaal gegeven, en nog minder hebben hoezen die een halve eeuw later nog overeind blijven als kunstdruk.

Het verhaal begint in Greenwich Village. The Freewheelin' Bob Dylan legt vast hoe Columbia-fotograaf Don Hunstein Dylan en zijn vriendin Suze Rotolo arm in arm volgde over een met sneeuw bedekte Jones Street, in februari 1963. Dat ene beeld zette de toon voor de muzikant als straatdichter, en het blijft een van de meest herkenbare foto's uit de popmuziek. Aan de muur straalt het warmte en jeugd uit, een rustig contrast met de hardere hoezen die volgden.

Daarna kwam de overstap naar elektrisch geluid. Bringing It All Back Home, zijn vijfde studioalbum uit 1965, was zijn eerste plaat met elektrische instrumenten, en de hoes is een doos vol raadsels: Sally Grossman in een rode outfit, een bord voor een schuilkelder, verspreide platen en de uitgave van Time van januari 1965. Maanden later verscheen Highway 61 Revisited, opgenomen in New York in slechts een handvol dagen en geopend met 'Like a Rolling Stone'. Het portret van Dylan in een motor-T-shirt straalt pure attitude uit en vormt een opvallend middelpunt voor elke muziekkamer. Samen tonen deze twee platen uit 1965 een artiest die zijn eigen regelboek aan flarden scheurt, en naast elkaar opgehangen leggen ze precies het moment vast waarop folk in rock veranderde.

Het hoogtepunt van de jaren zestig sluit af met Blonde on Blonde, in 1966 uitgebracht als een van de eerste dubbelalbums van de rockmuziek. De beroemde vervaagde hoes werd geschoten door Jerry Schatzberg in de vleeswarenwijk van New York; de vervaging kwam niet van drugsgebruik maar gewoon van cameratrilling, want beide mannen stonden te rillen in de februarikou, en Dylan koos dat beeld zelf. Groot afgedrukt wordt de zachte focus een sfeer in plaats van een fout, en dat is precies waarom Blonde on Blonde een van onze meest gevraagde prints is.

Na een motorongeluk in 1966 trok Dylan zich terug en kwam hij stiller weer tevoorschijn. John Wesley Harding, opgenomen in Nashville eind 1967 in minder dan twaalf uur studiotijd, keerde terug naar een sober, semi-akoestisch geluid vol country-folk parabels. Hij ging nog verder de Nashville-toer op met Nashville Skyline in 1969, met een zachtere stem en een duet met Johnny Cash op een nieuwe versie van 'Girl from the North Country'. Deze twee hoezen brengen een zachter, zonovergoten palet naar een galerijmuur, een fijn tegenwicht voor de zwart-witintensiteit van de elektrische jaren. Fans die van een zachtere look houden, bouwen er vaak een hele groepering omheen, waarbij de gedempte tinten een leeshoek of slaapkamer samenbrengen.

Halverwege de jaren zeventig kwam zijn meest rauwe terugkeer. Blood on the Tracks, uitgebracht in januari 1975, werd opgenomen in New York en vervolgens deels heropgenomen in Minneapolis, en wordt algemeen gezien als een album over hartzeer en zijn vervreemding van zijn vrouw Sara. Het geldt als een van de grootste break-upalbums ooit gemaakt, en de poster draagt dat gewicht prachtig. Een jaar later sloot Desire de reeks af, grotendeels mede geschreven met theaterregisseur Jacques Levy, gedragen door Emmylou Harris op harmonie en de Rolling Thunder Revue-band, met als uitschieter het boks-protestlied 'Hurricane', over de gevangengezette bokser Rubin Carter. Beide hoezen ruilen de studiopolish van de jaren zestig in voor een lossere, menselijkere warmte, precies waarom ze passen bij een bewoonde kamer in plaats van een showroom.

Verzamelaars stoppen zelden bij één stuk. Hang The Freewheelin' Bob Dylan naast Highway 61 Revisited en Blood on the Tracks en je schetst een hele carrière in drie lijsten, van folk-onschuld via elektrisch vuur tot eerlijkheid die zwaar bevochten is. Voor een galerijmuur helpt een simpele tip: houd elke lijst dezelfde kleur en afwerking aan, en varieer alleen de printformaten, zodat het geheel curator-aangelegd aanvoelt in plaats van rommelig.

Elke poster in deze collectie wordt gedrukt op museumkwaliteit papier in A4, A3, A2 en A1, zodat je een kleine A4 in een krappe alkoof kunt plaatsen of een A1 Desire een hele muur laat domineren. Kies onbelijst om bij je eigen lijstwerk te passen, of voeg een zwart of wit chromen kader toe voor een afgewerkt, ophangklaar stuk. Of je nu de doemdenkende romantiek van Blonde on Blonde wilt of de country-rust van Nashville Skyline, met daartussenin het elektrische vuur van Highway 61 Revisited, deze prints maken van een leven vol songwriting, en een Nobelprijs voor Literatuur, kunst waarmee je elke dag kunt leven.