Weinig bands hebben van persoonlijke tragedie zo'n dertig jaar durende carrière gemaakt als Foo Fighters. Wat in 1994 begon als een rouwende man alleen in een studio in Seattle, groeide uit tot een van de grootste rockbands ter wereld, en elke poster in deze collectie markeert een hoofdstuk in dat onwaarschijnlijke verhaal. Hieronder vind je ons volledige aanbod Foo Fighters albumhoezen, van het debuut uit 1995 tot het rauwe afscheidsalbum uit 2023, gedrukt met archiefinkt voor fans die de muziek net zo graag aan de muur als in hun oren hebben.
Uit de as van Nirvana
Toen Kurt Cobain in april 1994 overleed, was Dave Grohl de drummer van Nirvana en wist hij, naar eigen zeggen, niet zeker of hij ooit nog wilde spelen. In plaats daarvan boekte hij in oktober 1994 zes dagen in Robert Lang Studios bij Seattle en nam hij vrijwel in zijn eentje een volledig album op, waarbij hij elk woord zong en elk instrument zelf speelde. Hij gaf cassettekopieën aan vrienden onder de naam "Foo Fighters" om te verbergen dat het een soloproject was. Toen platenlabels interesse toonden, stelde Grohl een echte band samen: bassist Nate Mendel en drummer William Goldsmith van Sunny Day Real Estate, plus gitarist Pat Smear, die met Nirvana had getourd. Foo Fighters verscheen in 1995 en herdefinieerde Grohl niet als bijspeler, maar als frontman met eigen nummers.
Het geluid krijgt vorm
Het vervolg is het moment waarop het project echt een band werd. The Colour and the Shape, geproduceerd door Gil Norton en uitgebracht in 1997, gaf de wereld "Everlong," "My Hero" en "Monkey Wrench," en het blijft hun bestverkochte album in de Verenigde Staten, met meer dan twee miljoen verkochte exemplaren. Het album ontstond in een roerige periode, met onder meer een wissel van drummer die uiteindelijk Taylor Hawkins bij de band bracht, en die spanning is te horen in nummers die zowel gehavend als hymnisch klinken. Vooral "Everlong" groeide uit tot het handelsmerk van de band, het emotionele hoogtepunt van talloze liveshows en een van de meest geliefde rocksingles van het decennium. Twee jaar later verzachtte There Is Nothing Left to Lose de scherpe randen en leverde het de groep hun eerste Grammy op, voor Beste Rockalbum, het bewijs dat het tweede hoofdstuk stevig stond en dat Grohl ook op de lange termijn kon schrijven.
Stadionjaren en studio-experimenten
Halverwege de jaren 2000 waren Foo Fighters een headliner geworden, en die vrijheid gebruikten ze om risico's te nemen. In Your Honor uit 2005 was een dubbelalbum dat een luide rockschijf combineerde met een rustige akoestische, en het livealbum Skin and Bones uit 2006 legde die akoestische kant op het podium vast. Tussendoor wonnen One by One in 2002 en Echoes, Silence, Patience & Grace in 2007 allebei de Grammy voor Beste Rockalbum, onderdeel van een recordaantal van vier overwinningen in die categorie. Daarna kwam het album dat veel fans het dierbaarst is: Wasting Light, in 2011 volledig opgenomen op analoge tape in Grohls garage in Encino, samen met Butch Vig, de producer achter Nirvana's Nevermind. Het werd het eerste nummer 1-album van de band in de VS en won de Grammy voor Beste Rockalbum. In 2014 maakten ze van het opnameproces zelf een verhaal met Sonic Highways, opgenomen in acht studio's in acht Amerikaanse steden voor een bijbehorende HBO-serie. Concrete and Gold volgde in 2017 en leverde hen een tweede nummer 1-album in de VS op.
Verlies, en toch doorgaan
Het meest recente hoofdstuk van de band is ook het zwaarste. Medicine at Midnight, uitgebracht begin 2021, leunde op een losser, dansbaar ritme en voelde als een feestplaat, gemaakt voor de terugkeer naar het podium. Die terugkeer werd abrupt afgebroken: op 25 maart 2022 overleed drummer Taylor Hawkins in Bogota, Colombia, op 50-jarige leeftijd, en enkele maanden later verloor Grohl zijn moeder, Virginia. But Here We Are, uitgebracht in 2023, is het geluid van een band die dwars door dat verdriet heen schrijft, met Grohl die zelf op drums speelt bij afwezigheid van Hawkins. Het album is beurtelings direct, woest en teder, en sluit deze collectie af met een noot van hard bevochten overleven. Om die nummers weer naar het podium te brengen, haalde de band drummer Josh Freese erbij, en hun terugkeer op tournee werd een publieke rouwverwerking die ze met fans over de hele wereld deelden.
Met meer dan een dozijn Grammy Awards en een catalogus die zich uitstrekt van garageopnames tot arena-hymnes, is het geluid van een band die speelt omdat het moet bij Foo Fighters nooit verstomd. Deze posters brengen de albumhoezen samen die deze nummers de wereld in droegen, zodat jij het tijdperk kunt kiezen dat voor jou het meest betekent en het een permanente plek aan de muur kunt geven.
