Weinig bands maakten van de albumhoes een galeriestuk zoals Pink Floyd dat deed. Vanaf 1971 werkte de band nauw samen met Storm Thorgerson en het Londense designstudio Hipgnosis, die elke hoes behandelden als een surrealistische foto in plaats van een bandportret. Geen logo, zelden een gezicht, vaak helemaal geen tekst. Juist die terughoudendheid is de reden waarom deze beelden zo goed werken groot afgedrukt en ingelijst aan de muur.
De vroege jaren zeventig, geluid als landschap
De collectie opent met Meddle uit 1971, waarvan de hoes een oor onder rimpelend water toont, gefotografeerd door Bob Dowling voor Hipgnosis. Het is een abstracte uitnodiging om te luisteren, passend bij een plaat waarvan de hele tweede kant wordt opgeslokt door het 23 minuten durende nummer "Echoes". Let op: de albums uit het Syd Barrett tijdperk, opgenomen voor Meddle, maken nog geen deel uit van deze collectie.
Dan komt de hoes die iedereen kent. The Dark Side of the Moon uit 1973 gaf de wereld het prisma, getekend door Hipgnosis kunstenaar George Hardie nadat Thorgerson een foto van lichtbreking in een natuurkundeboek vond. Richard Wright had gevraagd om iets strak, elegant en grafisch, en de driehoek werd het onofficiële handelsmerk van de band. Het is ook een commercieel monument: geen enkele andere titel stond ooit meer weken in de Billboard 200.
Het midden en einde van de jaren zeventig, vuur, varkens en muren
Wish You Were Here uit 1975 toont twee zakenmannen die elkaar de hand schudden, van wie er een letterlijk in brand staat, een beeld over afwezigheid en een industrie die haar artiesten verbrandt. Stuntman Ronnie Rondell Jr. stond zo'n vijftien keer in de vlammen op een terrein van Warner Bros. De plaat zelf is een eerbetoon aan Syd Barrett.
Animals uit 1977 laat een reusachtig opblaasbaar varken genaamd Algie zweven tussen de schoorstenen van Battersea Power Station, een grimmige Orwelliaanse blik op het kapitalisme. Tijdens de opnames brak Algie los, dreef af tot 30.000 voet en dwong Heathrow vluchten te schrappen, wat de legende alleen maar groter maakte.
The Wall uit 1979 heeft de meest minimale hoes die de band ooit gebruikte, gewoon een kale witte bakstenen muur, getekend door cartoonist Gerald Scarfe aan de keukentafel van Roger Waters. Waters sloeg Hipgnosis voor deze hoes over. Achter dat kale oppervlak schuilt een dubbelalbum rockopera die vijftien weken bovenaan de Amerikaanse hitlijsten stond.
De reüniejaren, hoofden en wolken
The Division Bell uit 1994 plaatst twee enorme metalen hoofden tegenover elkaar in een veld bij de kathedraal van Ely, elk zo hoog als een dubbeldekker, zo geplaatst dat de ruimte ertussen een derde gezicht vormt. Het is een beeld over communicatie en het gebrek daaraan, en het album kwam op nummer één in zowel het Verenigd Koninkrijk als de Verenigde Staten.
De collectie sluit af met The Endless River uit 2014, het laatste album van de band en een eerbetoon aan toetsenist Richard Wright. De hoes, een man die met een vaarboot over een rivier van wolken naar de zon vaart, werd ontworpen door de destijds 18 jarige Egyptische kunstenaar Ahmed Emad Eldin, ontdekt op Behance door voormalig Hipgnosis partner Aubrey Powell.
Formaten en inlijsting
Elke poster wordt gedrukt op zwaar museumpapier met diepe, rijke zwarttinten, iets wat enorm belangrijk is voor beelden op donkere achtergronden zoals het prisma en het vliegende varken. Kies A4 voor een bureau of plank, A3 en A2 als blikvanger boven een bank, tot A1 voor een groots statement. Bestel zonder lijst om in je eigen lijst te schuiven, of met lijst en direct klaar om op te hangen.
Een galerijwand samenstellen
Pink Floyd hoezen komen het best tot hun recht in een groep. Omdat de meeste een sober kleurenpalet en veel lege ruimte delen, ogen drie of vier stuks samen als een doordachte set in plaats van rommelig. Combineer het prisma met het vliegende varken en de brandende handdruk voor een instant klassieke trio, of hang de discografie van links naar rechts op jaartal zodat de hoezen het verhaal in volgorde vertellen. Houd de lijsten identiek en laat de kunst het werk doen.
