David Bowie bouwde een hele carrière op het weigeren stil te staan, en deze posterscollectie volgt de vele gezichten die hij droeg doorheen drie rusteloze decennia. Van het glamtheater van begin jaren zeventig tot de art rock van Berlijn en de wereldwijde pop van de jaren tachtig: elke hoes hier markeert een bewuste herontdekking. Dit zijn posterprints van museumkwaliteit van de albumcovers die die hoofdstukken bepaalden, gemaakt voor fans die de kunst aan de muur willen in plaats van weggestopt in een platenkast.
De personages die hij werd
Bowie bouwde volledige persona's om in te wonen. The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars introduceerde Ziggy, de ten dode opgeschreven buitenaardse rockster, terwijl Aladdin Sane de theatraliteit verder dreef met de beroemde bliksemschicht over zijn gezicht. Deze twee naast elkaar hangen leest als een kort verhaal over roem en de prijs ervan.
Berlijn en de wending naar art rock
Heroes ontstond tijdens Bowies Berlijnse periode, gemaakt met Brian Eno en producer Tony Visconti. Het kale, hoekige portret op de hoes weerspiegelt het kouder, experimentelere geluid van de plaat. Het is een van de stilst krachtige beelden in zijn catalogus en vormt het anker van elke muur rond zijn latere werk.
De doorbraak naar pop
Let's Dance, geproduceerd door Nile Rodgers, maakte van Bowie een stadionvullende popster en werd een van zijn grootste commerciële successen. De felle, zelfverzekerde hoes staat in schril contrast met de Berlijnse jaren, precies waarom de twee er zo opvallend uitzien naast elkaar.
Formaten en inlijsten
Elke poster wordt op bestelling gedrukt in verschillende formaten, zodat je een hoes kunt aanpassen aan een schoorsteenmantel of juist uitvergroten tot middelpunt van een kamer. Het papier laat zich goed inlijsten achter glas of in een clipframe, en de neutrale randen passen zowel bij zwart als bij natuurlijk hout. Kies een formaat dat wat ademruimte laat rond het beeld, en het kunstwerk doet de rest.
Een fotowand samenstellen
Bowie beloont een raster. Omdat zijn hoezen zich uitstrekken van glamkleur over monochrome portretten tot strakke jaren-tachtig pop, vertelt een reeks van vier prints een visuele tijdlijn zonder één woord. Houd de lijsten identiek en de tussenruimte gelijk, en laat de stijlverschuiving het oog meenemen van Ziggy tot Let's Dance.
